Mannelijkheid_Krijger_Oerman_Mannentraining_Training_Kracht_Competitie

ALFABET VOOR DE MAN

Ik ren door het bos zie het licht door de bladeren weerkaatsen, glinsterend in diverse kleuren. Lettend op mijn ademhaling schiet de dag aan mij voorbij.

Actie, actie” denk ik na jaren van stilstaan en het leven mij flink bij de kladden heeft genomen. Een jaar geleden was ik rijp voor ‘chemisch blij’, en terwijl ik bij de huisarts wegrij belt mijn broer me.

Je moet vanavond mee op de racefiets.. In je lijf komen” zegt hij en terwijl ik minstens 2 jaar niet gefietst heb, pak ik mijn met Ultegra afgemonteerde racefiets en sta ik op 7 uur ’s avonds klaar op de afgesproken plek…

 

Het eerste uur met de wind mee gaat alles goed, maar gedurende uur nummer twee komt de man met de hamer.. Thor, de dondergod, is er niks bij, als mijn benen er de brui aan geven en ik als een zombie in elkaar klap. Huilen, trillen, janken en ik schakel naar het binnenblad.

Een half uur later kom ik thuis en neem een douche om bij te komen en dan gebeurt het: ik lach weer. Ik lach voor het eerst na maanden van diepe duisternis, van treurnis en verlies.

Ik zat 3 jaar aan de Hopium – hopend op nog een kans om mijn huwelijk te redden, maar pas toen zij hertrouwd was viel voor mij het doek pas echt, en besefte ik dat ik aan het vluchten was voor de pijn – geen Hopium meer voor mij.

In het jaar ervoor had ik werk, huis en huwelijk verloren en nog een paar dingen en nu was dan het punt dat ik eindelijk door het diepste putje heen zou moeten zijn – lachend onder de koude douche.

 

 

Nog geen jaar na dit diepste dalletje loop ik hard door de bossen van Drenthe en langzaam ontwaakt in mij weer een man die “JA” kan zeggen tegen zichzelf, mezelf kan vergeven voor de fouten en die mij zo’n harde les in het leven hadden gebracht . Ja tegen “Ik hou van mij” en Ja tegen mijn nieuwe vriendin die trots kan zijn op mij en ons, die nu nog een jaar later mijn vrouw is.

Maar bovenal een langzaam “JA” naar wat langzaamaan zich als mijn weg ontvouwt. Kan en mag ik een inspiratie zijn voor anderen op hun weg? Hoe doe ik dat dan?

In het ritme van mijn adem kies ik bij het hunebed rechtdoor dit keer. Ik ren de lange route en geef een beetje meer. Ik weet dat ik dit kan en ben blij dat in al die tijd mijn lijf me niet in de steek gelaten heeft.

Plots schiet er een gedachte door mij heen: alfabet voor de man van A to Z… Welke woorden  kunnen die weelde dragen?

En terwijl ik uitblaas ontvouwt zich alles bij de A:

A – A van Agressie en Alpha man en Avontuur

 

Alpha

 

Onmiskenbaar het meest belangrijke woord dat met een A begint.. En direct besef ik daarmee politiek incorrect te zijn.. Hetgeen overigens heel goed past bij een Alpha man.

Ik lees in het boek “de aantrekkingskracht van foute mannen” de ene beschrijving van de foute man na de andere en langzaam bekruipt met het gevoel dat de schrijfster het liefste wil dat alle mannen gecastreerd zouden moeten worden of op zijn minst gedomesticeerd tot makke lammetjes. Dat is nu precies níet wat een Alpha moet zijn: gedomesticeerd tot een makke huisvader die al zijn eigen wensen ondergeschikt maakt aan de superioriteit van de vrouw. Volgroeide jongetjes die alles doen om te bewijzen dat ze ongevaarlijk zijn, en daarmee het waardevolste wat ze bezitten hebben ingeleverd.

Meer hierover in de blog – Alpha en autoriteit – de weg van wolf naar hond en terug.  Waarbij Alpha nogal gemakkelijk geassocieerd wordt met een tweede eigenschap die met een A begint:

 

Agressie

 

Nu vele jaren later raakt het me nog steeds als ik in een training of workshop symbool sta voor iemands vader, broer of partner en ik het object wordt van ongeremde woede en projectie. Ik sta te trillen op mijn benen, ook al weet ik dat het niet tegen mij is, of dat er iets verkeerd is aan het toestaan van al deze heftigheid in de veilige omgeving van een training. Het herinnert me aan mijn eigen woede en hoe vaak ik die ongebreideld uitte – verbaal tegen een ander – mijn ex – of fysiek tegen mezelf, door tegen iets aan te slaan. Geweld als uiting van onmacht. Niet de meeste gezonde manier van sublimatie weet ik nu, maar bovenal weet ik ook dat onderdrukken en inslikken van alles ook zijn destructieve weg zoekt in iemands lijf.

Alles is beter dan het onderdrukken van deze intense vorm van energie. Toen ik een opleiding  deed tot ShiAtsu masseur werd mij overduidelijk dat woede zich in je lever nestelt – het aloude “iets op je lever hebben”  komt hier vandaan en in de Chinese gezondheidsleer gaan opgekropte woede en leverklachten samen.

 

 

Ik krijg bijna geen lucht, 15 man staan joelend om me heen om me aan te moedigen en op te zwepen. Ik hap naar adem en wist niet dat 1 minuut zo lang kon duren. Mijn tegenstander is groter dan ik en heeft 3 jaar Aikido ervaring, en ook al zie ik er gespierder uit, ik heb niet meer ervaring dan een paar keer stoeien met mijn vader meer dan 30 jaar geleden.

De bel gaat en mijn tegenstander is net zo bang als ik. De joelende menigte van 30 brullende mannen schreeuwt ons tegemoet en ik weet dat ik niet kan vluchten. Met het risico van een flinke klap val ik aan en mep als een dolle richting zijn lijf, of waar dan ook maar ik hem kan raken. BAM! Die moet wel raak zijn en Auw! Dat is vol in mijn lever en terwijl ik krom sta in verkramping houdt hij zich even in, checkend of ik okay ben… Geen killer, denk ik enigszins arrogant, maar stiekem ben ik blij dat ik even naar lucht kan happen.

 

Als ons gevecht na 3 ronden voorbij is vallen we elkaar in de armen, blij dat we het gedaan hebben en in een gebroederlijke hangknuffel voelen we ons innig verbonden. Zo bizar hoe mannen zich zo sterk verbonden kunnen voelen, terwijl we daarnet nog als gezworen vijanden tegenover elkaar stonden, voel ik nu alleen nog maar heel veel liefde en genegenheid voor deze man, die zonet dezelfde angsten als ik heeft moeten doorstaan. “Brothers in arms”

Ik herinner me de woorden van een van mijn mentoren en de vele uren dat ik naar zijn speeches heb geluisterd:”mannen groeien door competitie, vrouwen door waardering“.       Ik weet niet welke nu beter zou passen, maar zo’n man-tot-man gevecht is toch echt enorm eerlijk en verbindend. Als nu een vrouw met al haar liefde en zachtheid voor mij zou zorgen zou ik acuut deze kracht die ik nu voel verliezen. Met trots check ik of ik ergens de tekenen kan ontdekken als trofee van dit gevecht van man tot man.

 

 

Woede is krachtige levensenergie waar niks mis mee is. Het is dezelfde energie die een baby voelt en waarmee het schreeuwt dat er iets in zijn omgeving niet helemaal klopt:

 

Ik heb honger —- Weeeeeeh!

Ik heb het koud—– Weeh!

Waar is mamma!——- Weeeeh!Weeeeh!

Mijn luier zit vol met stront! —- Weeeeeeeh!

 

Geen ouder die het de eerste weken vreemd vindt als een baby huilt. Het is de enige manier om aan te geven dat er iets niet klopt… Geen pappa of mamma die zegt: “ons kind is zo raar, het gaat zo maar huilen en schreeuwen als het honger heeft

Maar 3 jaar later in de supermarkt :”Hou je stil!” , “Wees niet boos” En langzaam worden een kind zo geconditioneerd om niet te uiten wat er in hem of haar leeft, omdat het verstorend is, ongewenst, ongemakkelijk.

Onze maatschappelijke weerstand tegen agressie is zo groot dat elke vorm van heftigheid direct wordt afgewezen of onderdrukt, terwijl we niet doorhebben dat we daarmee levensenergie onderdrukken. Heftige en drukke jongetjes worden al gauw bestempeld met diagnose ADHD of PDD en chemisch afgestompt.

Als ik woede voel en laat stromen voel ik me levendig, alert. Ik voel me niet down, passief of afgesloten, maar compleet open. Ik brul en grom en voel mijn mannelijke kracht en mijn ogen staan wijd open. Toch ben ik niet boos, op iemand of op iets dat niet klopt.

Dat zou ook niet passen, of beter gezegd: dat is niet meer wie ik ben. De boze man die een ander de schuld geeft van zijn gevoel.

Het is pas agressie wanneer ik mijn woede kanaliseer tegen een ander of tegen mezelf en daarmee beschadigend wordt. Agressie hoort niet in het woordenboek van de man, dan alleen …. Ja, alleen wanneer eigenlijk? Voordat ik het doorheb, merk ik dat ik argumenten aanhaal die zovelen hanteren als rechtvaardiging voor geweld – gepast geweld. Ik weet nu dat ik het kan, wanneer er echt niets anders meer mogelijk is.

Maar niet om mijn gelijk te halen, of om de ander terug te pakken omdat hij of zij mij pijn heeft gedaan.

De meest verlichte personen uit de geschiedenis zijn juist zo groot geworden vanwege hun geweldloos verzet.. een bijzonder vorm van sublimatie die ook geleerd wordt in de boeddhistische traditie.

In “omarm je woede” van de Vietnamese monnik Thigh Nath Hanh, lees ik over de communicatie terwijl we in woede zijn:

 

Liefste, ik lijd.

Ik ben kwaad, ik wil dat je dat weet.

Ik zorg goed voor mijn woede.

Voor mij en ook voor jou, ik wil niet ontploffen en mijzelf en jou daarmee vernietigen“.

 

Aan de andere kant van het spectrum is echter het onderdrukken – geen explosie, maar implosie. Wanneer ik nergens heen kon met mijn woede koos ik ervoor me te verstoppen in afstomping met alcohol en het leeghuren van de videotheek met de zoveelste versie van de een of andere actiefilm.

 

 

We staan in een cirkel en doen een oefening waarbij we elkaar spiegelen. Een oefening in het afpellen van de ander door terug te geven wat we zien in de ander – of we het nu mogen of niet- en onze wensen om hem of haar verder te doen openen. Ik kijk in de ogen van een man van 36 en hij staat er verstijfd bij. Een uur lang hebben we de tijd om ongecensureerd hem te bestoken, liefdevol, maar niet met zijdezachte handschoenen. Zodra emoties omhoog komen zie ik hem verdwijnen, verdwijnen in zijn hoofd terwijl hij al die heftige emoties inslikt. Zijn oogleden knipperen en hij verdwijnt. Ik vraag waar hij zijn toevlucht zoekt, welke film speelt zich af in zijn hoofd, maar hij zegt gewoon “weg” te zijn. Hij is een meester geworden in niet-voelen en zit tegelijkertijd op slot, diep verlangend om te kunnen leven of te kunnen voelen. Maar al heel jong heeft hij te horen gekregen dat hij teveel is. Ik ga voor hem staan en zeg dat ik van hem hou, dat het me pijn doet te zien hoe hard hij voor zichzelf is en ik hem gun alles te mogen voelen.

Zijn zelf oordeel is zo goed ingebakken in wie hij is, dat hij werkelijk gelooft dat hij teveel is en als hij ongeremd zich zou uiten, het niet anders dan destructief kan zijn, dus vreet hij het op… stoot hij anderen van zich af met de blik van een killer

 

—-

 

We zijn met de kinderen op vakantie in Noorwegen en de sfeer is druk en heftig en iedereen barst van de energie. Waar mijn verstand zegt :”rustig, rustig, allemaal even niet zo druk” zie ik mezelf het geheel van een afstandje bekijken en geniet zelfs van deze ongebreidelde janboel. Plotseling zet de oudste het op een gillen en waar mijn vriendin op het punt staat haar af te kappen, zeg ik : “1 Minuut met zijn allen schreeuwen” en daar gaan we, de kinderen schrikken zelfs even van het roofdier dat ik met mijn stem loslaat, maar al gauw staan we met zijn vieren ongegeneerd te schreeuwen als mevrouw Stemband en meneer Kaktus — wat is het heerlijk om het kind in mij los te laten, met het bewustzijn van een man van 40 plus…

Woede energie – ik raad mijn klanten altijd aan om hun relatie met woede tegen het licht te houden en zichzelf te testen door een week lang de – verbale – strijd aan te gaan met een vrouw, willekeurig waar en wie –  maar wel iemand uit jouw eigen gewichtsklasse. Met als proef op de som in de stilte coupé opstaan en vragen of de mensen die zonodig moeten kletsen zich aan de stilte willen houden.

– durf jij als man te staan waarvoor je staat? Durf jij een vrouw aan te spreken op iets wat je ongepast of asociaal vindt? Niet om jouw woede te kanaliseren of bot te vieren ( dan zou het kunnen uitmonden in agressie en dan heb je het punt gemist), maar om jouzelf in contact te brengen met deze levensenergie… En juist tegenover een vrouw worden de sociale conditioneringen het hardst getest.

Wanneer je elk moment toegang hebt hiertoe en in staat bent er elk moment uit te stappen, dan heb je de hoogste DAN bereikt. Zoals in de vechtkunst de ware meester niet meer hoeft te vechten.

Terug naar de Alpha man, eentje die niet geleid wordt door agressie in ieder geval, welke eigenschappen heeft hij dan die hem zo aantrekkelijk maken?

In het boek “ode aan het seksisme” lees ik er minstens 7

 

  • communicatieve vaardigheden
  • humor
  • grote vriendenkring
  • zelfvertrouwen moed, en verantwoordelijkheidsgevoel
  • dominantie en leiderschap
  • levenservaring, wijsheid
  • interesses, doelen

 

Geef mij maar zo’n foute man?

Ik moet denken aan een onderzoek waarbij vrouwen moesten ruiken aan de T-shirts van mannen, zonder dat er een gezicht bij zat… Hieruit bleek dat vrouwen op heel andere mannen vallen tijdens hun eisprong dan wanneer ze zwanger zijn. Welke feromonen maak jij aan?

 

Avontuur

 

Ik wordt steeds onrustiger, terwijl ik de zon weg zie zakken achter de bergkam. We zijn nu net 2 dagen in Italië en dit is de eerste keer dat de kinderen zelf mee klimmen gaan. Met deze klettersteig stijgen we 600 meter verticaal langs de bergwand omhoog en velen zijn ons voorgegaan. Vooral op die plekken waar de passages spannend zijn en ik moet zoeken naar grip, is de rots geel van het vet van vele handen voor ons. Onze dochter Tara van 10 is 5 meter voor mij en zoon Thomas van 8 is stil. Waar hij gisteren nog bang kon zeggen:”ik durf niet, ik ga terug” kan hij hier niet anders dan telkens weer de ene hand voor de andere zetten en dan weer een stap… En weer een stap… Als ik over hun ruggen naar beneden kijk zie ik dat we minstens 500m. gestegen zijn.

 

Ik kijk weer naar de zon en schat dat we nog zo’n 30 minuten hebben voordat ze weg is achter de bergen en we moeten voor de schemer boven zijn…

Om de hoek zit Tara te huilen en wil niet meer verder. Thomas vervloekt deze berg en weet opeens zijn toekomstig beroep. Iets met dynamiet, zodat hij bergen opblazen kan…

Terwijl ik in de ogen van mijn vriendin kijk, maak ik me zorgen, zorgen om de tijd, zorgen of ze niet ontzettend boos is op me, maar de tijdsdruk gunt het ons niet erover de discussiëren. Verder zullen we moeten gaan.

4 jaar geleden deed ik deze zelfde route voor het eerst en helemaal alleen en was ik in tweeënhalf uur uit en thuis. Dat is niet hetzelfde als voor het eerst met 2 kinderen en een vriendin, die in heel hun leven minder geklommen hebben dan het konijn van de buren.

We zijn al drie uur onderweg en de top is nog niet in zicht…

 

Bijzonder genoeg ontstaat er de laatste 100 m. een soort gelatenheid bij ons allemaal, over de golven van vermoeidheid heen gaat het verstand op nul als een mantra stap na stap, klik in klik uit (aan de veiligheidskabel). De geest verlamd het lichaam moe om nog een mening te hebben over de route, de hitte, het gevaar, of hoe we thuis komen. Er is geen sterkere gelijkenis met het leven dan in de bergen. Alles wat het leven maakt kom je tegen in een zware tocht.. Warmte en dorst, tegenslag, woede, euforie, foute en goede beslissingen en ook al bereik je de top, het is pas gedaan als je ook weer veilig beneden bent.

Net nadat de zon onder is zijn we op het hoogste punt en gauw jas aan en een stukje chocolade en we kunnen naar beneden… In de afdaling door een puinhelling van 30 graden zien we de lichtjes van het dorp in het dal. Mystiek als toetje terwijl we de laatste kilometers in het maanlicht ons pad door het bos zoeken…

Avonturen van de man – beginnen bij het begaan van onbekende paden –

Mark_van_Breemen_Mannen_Coach_Avontuur_voor_mannen

Avontuur voor mannen 

Dit is wat ik andere mannen ook gun

Het is bijna negen jaar geleden dat mijn eerste huwelijk in een crisis belandde. Ik kijk soms nog wel eens terug naar een pasfoto van mezelf uit die t
Mannelijkheid_Krijger_Oerman_Mannentraining_Training_Kracht_Competitie

ALPHA EN AUTORITEIT

DE WEG VAN WOLF NAAR HOND EN TERUG…

Ik loop met onze honden en zie dat telkens als Rossi – een kleine en beetje angstige reu – plast, de grotere en oudere teef Luna er onbedwingbaar ook