Mannelijkheid leven H1

met deze BLOG ga ik hoofdstuk voor hoofdstuk een letterlijke vertaling geven van het boek "Männlichkeit leben"  - van iemand bij wie ik veel te danken heb aan mijn persoonlijke groei als man in relatie met mijzelf, vrouwen en die vrienden voor het leven heeft gebracht.

 

 

1 de  harten

strijder

voor een nieuwe en zelfbewuste mannelijkheid

Zonder jou zo verloren

Zonder jou zo verward

Zonder jou zo wanhopig

Zonder jou zonder hart

Zonder jou zo ontroostbaar

Zonder jou zo alleen

Zonder jou zo gebroken

Zonder jou om me heen

Marco Borsato – Zonder jou

 

Ik zal maar direct met de deur in huis vallen: Veel mannen hebben hun hart verloren aan een vrouw: aan hun moeder, aan hun vriendin of aan hun partner. Daarbij zien ze alleen iets over het hoofd: wanneer je als man op de bevestiging van een vrouw zit te wachten, kun je lang wachten. Bovendien maak je jezelf afhankelijk. Zonder dat je het doorhebt, offer je het beste op dat je bezit: je mannelijkheid. En daarover gaat dit boek. Deze mannelijke rol bestond duizenden jaren lang alleen uit jagen, strijd en agressie – vaardigheden die het overleven van de mens juist mogelijk hebben gemaakt. Het heeft mannelijke waarden en eigenschappen als moed, discipline, wilskracht, verantwoordelijkheidsgevoel en doelgerichtheid voortgebracht. Het hele socialisatieproces van een man was juist gericht op de ontwikkeling van deze kwaliteiten en nog geen vijftig jaar geleden was het doorgeven van deze mannelijke waarden en deugden juist iets wenselijks, of zelfs een voorwaarde voor de ontwikkeling van jongen tot man. De prioriteit van de vrouwelijk rol daarentegen was veel meer gericht op het voortbrengen van kinderen, het verzorgen, voeden en opvoeden. Overgave, inlevingsvermogen en aanpassingsvermogen waren de klassieke vrouwelijke deugden, hierbij werd haar rol vooral gemarkeerd door afhankelijkheid van de man en hij bepaalde vervolgens haar maatschappelijke status. De emancipatiebeweging heeft in de afgelopen decennia een duidelijke beweging gebracht in de vanzelfsprekendheid van deze rollen. Traditionele rollenpatronen, met de daarbij behorende stereotypen, werden ter discussie gesteld. Een nieuw bewustzijn ontstond, zodat tegenwoordig nog maar weinig vrouwen met een hogere opleiding zich willen schikken in de rol van echtgenote, die zich opoffert voor hem, huis en haard. Steeds vaker stellen vrouwen hun persoonlijke ontwikkeling en hun eigen carrière op de voorgrond met als motto: zelfbewust en onafhankelijk. De man als klassieke macho is hiermee bij het grof vuil gezet en het ijkpunt waarop de man zijn rol op richtte is compleet verschoven. Vrouwen zijn nu radeloos verdeeld tussen de vraag te kiezen vóór de kinderen óf carrière, en komen in een spagaat omdat ze zich voor beide volledig willen inzetten. Dit blijkt wel uit de enorme demografische afname van het aantal kinderen onder hoogopgeleide vrouwen. Deze verschuiving in waarden heeft bij de man misschien wel tot dramatische gevolgen geleid. Mannelijke deugden als agressiviteit (*1), moed en doorzettingsvermogen, worden in de huidige maatschappij - in tegenstelling tot 40 jaar geleden -nauwelijks nog op waarde geschat. Integendeel, ze worden eerder bekritiseerd. Het is zelfs zover gekomen dat jongens en mannen deze typisch mannelijke eigenschappen worden afgeleerd.

 

Vrouwen nemen de leiding over

Nu ik ondertussen al meer dan 20 jaar ervaring heb als therapeut en trainer, valt deze verandering me telkens op en vooral de consequenties die hiermee gepaard gaan. Ik zie steeds meer mannen die hun vrouwelijke kant ontwikkelen, in plaats van hun mannelijke kant. Ze ontdekken en masse eigenschappen als emotionaliteit, harmonie, rust en inlevingsvermogen. Ze leren meegaandheid met de vrouw, zien hun eigen carrière niet meer als hoogste doel en ze laten hun zelfbeeld als man afhankelijk zijn van de beoordeling door de vrouw.

 

De vrouwen daarentegen versterken en ontwikkelen juist wel deze mannelijke kant in hunzelf. Ze winnen aan kracht en zelfbewustzijn, ontwikkelen doorzettingsvermogen en wilskracht. Zo op het eerste gezicht zou je verwachten dat deze veranderingen eerder tot meer toenadering en begrip tussen de twee geslachten had moeten leiden, maar in de praktijk openbaart zich een diepe onzekerheid, die met name de man raakt. Steeds meer mannen lijden in hun relatie onder emotionele afhankelijkheid, of ze leiden lijdzaam een teruggetrokken bestaan in eenzaamheid. “Wie ben ik als man?” is een vraag die velen bezighoudt. De klassieke mannelijke kwaliteiten als discipline, ambitie, agressie en plichtsgetrouwheid worden door de maatschappij juist afgewezen – hetgeen vaak is voorafgegaan door een afwijzing van de eigen vader, het eerste voorbeeld voor mannelijkheid in hun leven. Veel mannen doen hun uiterste best om elke vorm van agressiviteit, kracht en seksualiteit te verbergen voor een vrouw en o wee als je een vrouw pijn doet – in letterlijke of overdrachtelijke zin. Dat is al helemaal taboe. Daarentegen zijn ze voor zichzelf wel bereid emotioneel of fysiek pijn te lijden in de relatie, zoals een kleine jongen, die graag een aai over de bol krijgt van zijn moeder als hij lief is, of straf krijgt als hij ondeugend is geweest. Hoe braaf ze ook worden, het resultaat is dat ze zich meer en meer verliezen. Als een wolf in schaapskleren, die volledig is gedomesticeerd, is hij vergeten dat hij eigenlijk een wolf is, verkleed tussen de schapen. De paradox is dat de meeste vrouwen op de lange duur maar weinig interesse hebben aan zo’n aardige vent. Zodra de vrouw de leiding over haar man heeft, komt ze in de moederrol en wordt de man een grote knul over wie toezicht moet worden gehouden. Op de lange duur ervaren de vrouwen dit als een weinig aantrekkelijke taak en velen gaan dan op zoek naar een “echte” man met wie wat te beleven valt.

 

 

Toen we een enquête hielden onder 1000 mensen over hun seksleven bleek dat vrouwen zo langzamerhand net zo trouw of ontrouw zijn als mannen. Een enquête door “vrouwonline” bevestigt deze cijfers en stelt dat meer dan de helft van de vrouwen vreemdgaat, vooral uit de behoefte om het liefdesleven spannender te maken.

Het zijn de vrouwen die steeds meer het reilen en zeilen in de relatie bepalen, waarbij de man gauw het stempel “probleemgeval” krijgt opgedrukt. Hij moet worden gecontroleerd en gecorrigeerd, omdat hij degene is die niet wil veranderen. Zij worden brave lieve jongetjes die hun vrouw niet willen kwetsen. Jongens, die bereid zijn hun eigen dromen, wensen, vrijheid en agressie, en soms zelfs hun seksualiteit op te geven, om de vrouw maar gelukkig te maken. Dit actuele rollenpatroon zie je dan ook terug in de hedendaagse filmindustrie: de man heeft een hoge aaibaarheidsfactor en de vrouw heeft de broek aan en neemt vooral in alles de leiding. “Een beetje vreemd, maar wel lekker” waarbij het lekker snel verdwijnt bij deze grote knul zonder ‘bite’ die volledig afhankelijk is van zijn partner. Het is de norm geworden in veel hedendaagse relaties. De loop die de waarden in de maatschappij hebben genomen heeft er zelfs toe geleid dat vrouwen actief ondersteund worden en soms zelfs bevoordeeld. Eufemistisch “voorkeursbeleid” genoemd, doen overheidsinstanties er alles aan dat vrouwen niet alleen gelijkgetrokken worden, maar ook bevorderd en beschermd worden boven mannen. “Bij voorkeur een vrouw” heet het dan.. In het onderwijs is er sprake van een verjuffing van het onderwijs, waar inmiddels gepleit wordt voor een mannenquota, want het effect is er ook naar: significant meer meisjes dan jongens hebben een afgeronde opleiding in het hoger onderwijs.

 

Zíj bezitten de betere kwaliteiten en sociale vaardigheden die nu nodig zijn om in het beroepsleven succesvol te kunnen zijn, terwijl de jongetjes met het stempel ADHD afgeleerd wordt druk, actief, grensoverschrijdend en baldadig te zijn. Zij zijn de verliezers, omdat hun agressie en vrijheidsdrang is afgepakt, opdat ze maar ongevaarlijk, democratisch en empathisch worden. Jongens worden zo de betere meisjes, zacht en begripvol totdat ze naïef en laf zijn, volledig aangepast aan de vermeende wensen van anderen. In het leven van veel jongens zijn die anderen vooral de vrouwen, die hem moeten “liken” .

De gevolgen van deze ontwikkeling reiken ver: Jongens en mannen zijn de probleemgevallen van onze maatschappij geworden. Leerproblemen, schooluitval, drugsgebruik, zelfmoord – in bijna alle terreinen halen jongens en mannen de krant met dit soort triest nieuws.

 

Mannen verslaafd aan de vrouw

In mijn therapeutische praktijk verschijnen de laatste jaren meer en meer mannen, die zich in hun leven emotioneel afhankelijk voelen van vrouwen. Hans is een typisch voorbeeld:

  • Hans is een aantrekkelijke verzorgde man en geslaagd advocaat. Hij komt bij mij voor advies, want in zijn huwelijk is hij ongelukkig. Vier jaar na de geboorte van zijn zoon stapelen de conflicten met zijn vrouw zich op. Zij is hoog opgeleid en heeft zelf ook therapeutische ervaring. Hoewel hij moeite doet om haar gelukkig te maken, en hij ook na een lange werkdag tijd neemt voor het kind en het huishouden, neemt de kritiek op hem alleen maar toe. Tegelijkertijd daalt haar seksuele interesse in hem drastisch. Als ik hem ernaar vraag moet Hans toegeven dat hij en zijn vrouw nauwelijks nog seks hebben, en zij hem steeds met allerlei randvoorwaarden afwijst. Schuldbewust biecht hij op een affaire te zijn begonnen, terwijl hij eigenlijk van zijn vrouw houdt en liever met haar seksueel samen zou willen zijn. Hans is opgegroeid in de vrouwenwereld, met weinig invloed van mannen. Zijn vader keerde de familie de rug toe, incapabel om zijn eigen leven onder de knie te krijgen. Hans heeft vroeg geleerd wat vrouwen van hem verwachtten. Zijn doel is om aan hun wensen tegemoet te komen, en toch heeft dat noch hemzelf noch zijn partner gelukkig gemaakt. Als beloning gedraagt zij zich meer en meer als een dominante moeder, die hem willekeurig straft of beloont afhankelijk van haar buien. Zíj bepaalt hoe de sfeer thuis is, welke afstand of nabijheid er tussen hun is en of er seks is en wanneer. Bij ruzies voelt hij zich meestal de verliezer en deze ruzies hebben veel meer impact op hem dan op haar. Om zich tegen de gevoelens van zelftwijfel te verzetten en om zich niet aldoor een ‘loser’ te voelen kiest hij het ruime sop. Hij zoekt de bevestiging van zijn mannelijkheid bij een andere vrouw. Het brengt hem alleen maar van de regen in de drup: De ontlading en afleiding bij een ander voedt eerder zijn schuldgevoel en hij wordt al snel ingehaald door zelftwijfel en innerlijke verdeeldheid. Zoals zo vaak in het leven zoekt de man het op de verkeerde plek: bij een vrouw.

 

Hans is het schoolvoorbeeld van wat veel mannen beleven. Ondertussen is de onzekerheid bij veel jongens en mannen zo groot, dat vrouwen naar een man verlangen die integriteit en ruggengraat heeft en die de moed heeft hen eerlijk en respectvol tegenwicht te bieden. Een man waartegen de vrouw kan uitvallen en die dan niet direct gaat huilen of angstig wegloopt, maar eentje die zijn rug rechthoudt. Een man die conflicten, pijn en verlies durft te riskeren, om zichzelf en zijn visie trouw te kunnen blijven. Steeds meer vrouwen verlangen naar een man die weet wat hij wil, en die ervoor wil vechten. Mannen die besluitvaardig JA of NEE durven zeggen en niet halfzacht een “eerst zien, dan geloven“ leven. Vrouwen missen mannen die het volhouden als het emotioneel stormt, zonder dat hij het contact met zijn eigen hart verliest. Een man die respect oproept en waar je tegenaan kunt leunen…

 

Hoe kon het zover komen, dat mannen hun identiteit en kracht hebben verloren? Het zijn de vrouwen voor wie de man van kindsbeen af zich emotioneel openstelt. De moeder, oma, kleuterjuf, lerares, partner of vriendin(netje) – de lange lijst van mogelijke vrouwelijke voorbeelden. Daar komt nog bij dat in de afgelopen eeuw oorlog ook haar steentje bijdroeg en mannelijke rolmodellen al dan niet fysiek of emotioneel afwezig waren, met als gevolg dat mannen hun gevoelens afschermen. Als ze al contact met andere mannen hebben zijn het gedeelde hobby’s, sport of gesprekken over koetjes en kalfjes. Deze houding is een weergave van de verhouding met de eigen vader: werkelijke emotionele nabijheid, hartelijkheid en verbindende vriendschap ontbeert bij de meeste hedendaagse mannen. Om maar niet te spreken van fysiek contact tussen mannen. Als het een man echter lukt zich met de kracht en ondersteuning van zijn vader, grootvader en complete rij van voorvaderen, te verbinden dan kan dit een overweldigende ervaring zijn. Hierbij geldt dat het van belang is de eigen krachtbron weer te ontdekken ondanks een cultuur, waarbij we alles zelf moeten doen, afgesneden van onze wortels.

 

In vrijheid, kracht en zelfbewust leven als man

Wat zou er moeten gebeuren opdat mannen hun identiteitscrises kunnen overwinnen, zodat ze weer zelfbewust en emotioneel sterk worden? Wat zou er moeten gebeuren opdat mannen hun leven zelf in de hand nemen en hebben, onafhankelijk van een vrouw? Dit boek breekt de lans voor een nieuw en eigentijdse mannelijkheid, waarmee van jongens weer mannen wordt gemaakt. Om te beginnen moet de comfortzone verlaten worden, als je het warme vrouwennest verlaat betreedt je een wat ruwere maar hartelijke wereld van de man. Want de weg van een man voert je weg van de dominante invloed van het vrouwelijke tot een nieuw contact met andere mannen. Naar echte mannenvriendschappen: hartelijk, niets ontziend en emotioneel opbouwend. Want hoe je van een jongen een man wordt kan je eenvoudigweg niet leren van een vrouw, maar alleen van andere mannen.

De mythe is dat veel mannen geloven dat ze hun persoonlijke thema’s en problemen juist met vriendinnen moeten bespreken – terwijl je alleen maar een eerlijke spiegel van een andere man krijgt, als het gesprek het intellectuele gebral of gesprekken koetjes en kalfjes weet te overstijgen. Alleen in het openhartige contact met een andere mannen kan een jongen tot een man worden. In de uitwisseling tussen andere mannen ervaart hij zijn initiatie in de mannenwereld: Een aanwezige vader, die warmte biedt en waarmee er ook af en toe wrijving is; Maar ook jeugdvoorbeelden en mentoren die traditioneel deze opgave vervulden. Jammer genoeg is dit tegenwoordig nog maar zelden het geval. Sommige zeer geëmancipeerde vrouwen stellen zelfs dat ze hun zoon prima zonder vader kunnen grootbrengen. Een fataal zelfbedrog, want zonder vader wordt het kind misschien wel een grote jongen, maar nooit een man. Veel mannen ontberen een initiatie in het man zijn en lopen verloren achter de vrouwen aan. Zo blijven ze een eeuwige rebel tegen de vader of stellen ze zich kil op als arrogante betweter.

Dit boek heeft niet ten doel vrouwen de schuld te geven van deze verzwakking van de man, maar wil mannen wakker schudden en hun de weg wijzen om hun mannelijke identiteit te kunnen herontdekken. Om hun zelfbewustzijn en emotionele autonomie te versterken, zodat ze zelfstandig de verantwoordelijkheid voor hun leven kunnen opnemen. Pas als een man zijn mannelijke kwaliteiten als moed, eerlijkheid, zelfdiscipline en een positieve verhouding met zijn eigen agressie heeft ontwikkeld en zijn eigen leven leidt, kan hij ook het genoegen van zijn vrouwelijke kant ervaren. Omgekeerd geldt dit ook voor vrouwen – maar dat is niet het thema, want dit is een boek voor mannen.

Met dit boek wil ik mijn ervaring als trainer, personal coach, relatie en sextherapeut ter beschikking stellen. Ook heb ik me ten doel gesteld een maatschappelijke ontwikkeling aan de orde stellen, omdat mannen hun mannelijkheid en vrouwen hun vrouwelijkheid meer en meer aan het verliezen zijn. Ik wijs de mannen op een nieuw begrip van wat mannelijk is. Een weg met krachtige initiatierituelen, die naar een nieuwe mannencultuur moet leiden. Voor deze man heb ik het beeld van “hartenstrijder” gekozen: Hij staat voor een visioen van zijn man-zijn: een man die trots en zelfbewust zijn mannelijkheid leeft en onafhankelijk is. Hij staat in contact met zijn krijgerenergie en weet met een open hart te leven. Hij kan vechten voor zijn wensen en visioenen. Hij voelt de kracht van de liefde in hemzelf en draagt dit uit naar de rest van de wereld.

 

  1. de term agressiviteit wordt verder toegelicht
Mannelijkheid leven

H3 Het bepalen van je eigen positie als man

HOOFDSTUK 3 - BOEKVERTALING "MÄNNLICHKEIT LEBEN" - BJÖRN LEIMBACH

Mannen en vrouwen  gaan steeds meer op elkaar lijken De afgelopen jaren is zichtbaar geworden hoe verschillen tussen mannen en vrouwen zi
Mannelijkheid leven

H2 OVER VERWIJFDE MANNEN EN MANWIJVEN

Hoofdstuk 2 - boekvertaling "Männlichkeit leben" - Björn Leimbach

De man als probleemgeval Sinds het begin van de vrouwenbeweging, zo rond het eind van de jaren 60, hebben maatschappelijke ontwikkelingen een loop